Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019

ΤΟ ΛΑΘΟΣ

ΣΚΗΝΗ  1η


Καφενείο. Σε ένα τραπέζι κάθεται μόνος του ένας νεαρός και πίνει αργά μια πορτοκαλάδα.... Λίγο πιο πέρα, μια παρέα μιλάει δυνατά για εμπορικά θέματα... Θα είναι μάλλον έμποροι. Ο νεαρός μιλά στο γκαρσόνι.

ΝΕΑΡΟΣ:Ένα καφέ σε παρακαλώ. Ελληνικό. Σκέτο. Και ένα μολύβι μαύρο

ΓΚΑΡΣΟΝΙ:[Γκρινιάρικα] Μολύβι! Και μαύρο! Όχι, δεν σερβίρουμε μολύβια κύριε![ Ψάχνεται, ξαναψάχνεται και βγάζει ένα μολύβι ταλαιπωρημένο]
Μην το βλέπεται έτσι! Την κάνει μια χαρά την δουλειά του! Κι άμα το σαλιώσετε, ακόμα καλύτερα!Πάω για τον καφέ σας.

[Ακούγεται λα'ι'κό τραγούδι απ΄το ραδιόφωνο. Ο ΝΕΑΡΟΣ  σκιτσάρει σ' ένα κομμάτι χαρτί που βγάζει απ΄την τσέπη του, δύο κύκλους. Το ΓΚΑΡΣΟΝΙ φέρνει αμίλητο τον καφέ του.Η διπλανή παρέα μιλάει δυνατά]

ΑΝΤΡΑΣ α΄:Λοιπόν βρήκα έναν εξαίρετο παραγωγό!Τα προ'ι'όντα του είναι άλφα- άλφα!! Θα ρίξουμε στην αγορά καλό εμπόρευμα και θα έχουμε καλό κέρδος!

ΑΝΤΡΑΣ β: Ό,τι μας χρειάζεται αυτήν την στιγμή... Είμαστε πολύ τυχεροί! Μπράβο Γιώργο![Χαμηλώνει τον τόνο της φωνής του]:Δεν πιστεύω να μας έχει καταλάβει... Σίγουρα θα πίστεψε ότι είμαστε έμποροι από κάποιον συνεταιρισμό...Για κοιτάξτε τον ...Πολύ άνετος δεν σας φαίνεται;

ΑΝΤΡΑΣ γ: Λέτε να παριστάνει τον άνετο; Πάντως είναι πολύ πειστικός Αφού εγώ και δυο φορές αμφιταλαντεύτηκα: Είναι; Δεν είναι; Προς στιγμή άρχισα να αμφιβάλλω...

ΑΝΤΡΑΣ α: Το ανώνυμο όμως γράμμα ήταν πολύ σαφές:Εδώ στο ΚΑΦΕ- ΣΠΟΡ θα γίνει η συνάντηση... Για δείτε και την φωτογραφία που μας έστειλε εκείνος ο άγνωστος...Ίδιος δεν είναι; Ε. κοιτάτε με προσοχή, μην μας καταλάβει και πάει το σχέδιο στράφι... Ναι, ίδιος είναι... Δεν μπορεί να πρόκειται για τέτοια σύμπτωση... Αυτός είναι σίγουρα...

ΑΝΤΡΑΣ β: Μην τον χάσουμε από τα μάτια μας. Να κοιτάμε και προς την πόρτα μην σηκωθεί και φύγει ξαφνικά... Ας παίξουμε τώρα τον ρόλο μας...[Αλλάζει τόνο και υψώνει λίγο την φωνή του]Λοιπόν φίλοι μου, η παραγωγή ελαιολάδου εφέτος είναι από τις καλύτερες..
.
ΑΝΤΡΑΣ γ: Θα έχουμε την καλύτερη σοδειά των τελευταίων  δέκα χρόνων!!Ευλογημένη χρονιά!!!![Χαμηλώνει φωνή]: Για κοιτάξτε!!!! Κάτι γίνεται!!

ΕΝΑΣ ΠΕΛΑΤΗΣ περνά μπροστά από το τραπεζάκι του ΝΕΑΡΟΥ και του πατά το πόδι που εξείχε

ΝΕΑΡΟΣ: Με πατήσατε κύριε!!!

ΠΕΛΑΤΗΣ:Εγώ;

ΝΕΑΡΟΣ:Ναι, εσείς! Και με πατήσατε στο δεξί που έχει κάλο!..

ΠΕΛΑΤΗΣ [Ειρωνικά]: Μην μου το λέτε!! Πιστέψτε με! Νόμιζα πως ήταν το αριστερό!!! [Και χαμογελώντας κορο'ι'δευτικά, φεύγει]

ΑΝΤΡΑΣ α: [Μιλεί στο κινητό του] Ο ύποπτος Άλφα βγαίνει αυτή την στιγμή. Μην τον χάσετε από τα μάτια σας!  [κλείνει το τηλέφωνο και γυρίζει στην παρέα του]: Κοιτάξτε!! Ετοιμάζεται να τον ακολουθήσει! Μαζεύει τα πράγματά του! Πάμε!!

ΝΕΑΡΟΣ: [ Πίνει μια γουλιά καφέ, αφήνει το μολύβι και πάει να πάρει το χαρτί με τους δυο κύκλους, όταν μπροστά του βλέπει την παρέα αυτών που νόμιζε για εμπόρους.]

ΑΝΤΡΑΣ α: [Βγάζει την ταυτότητά του, την δείχνει στον ΝΕΑΡΟ και με μειλίχιο τρόπο του λέει]:
Της Ειδικής Υπηρεσίας!...

ΝΕΑΡΟΣ: Δεν καταλαβαίνω...

ΑΝΤΡΑΣ β: Αφήστε τον καφέ σας και πάμε... Το χαρτί σε μένα...[Το παίρνει]

ΝΕΑΡΟΣ: Δεν καταλαβαίνω...Θα διαμαρτυρηθώ στους ανωτέρους σας!!!!

ΑΝΤΡΑΣ γ: Προχωρήστε προς την έξοδο μαζί μας ήσυχα, σαν να μην συμβαίνει τίποτα! Μην κινήσουμε  την προσοχή των θαμώνων...Αυτό δεν θα σας βγει σε καλό..
.
ΑΝΡΑΣ α: Άνθρωπός μας αυτή την στιγμή βρίσκεται σπίτι σας... Αν είστε αθώος, θα βρει ένα σπίτι ''καθαρό'' από  ύποπτα στοιχεία...Για την ώρα δεν βρήκε κάτι άξιο λόγου... Θα δούμε...

ΑΝΤΡΑΣ β: Τον άντρα που τον πάτησε, τον ακολούθησαν οι δικοί μας;

ΑΝΤΡΑΣ γ: Μην ανησυχείς , δεν θυμάσαι, τους τηλεφώνησε ο φίλος μας μέσα από το ΚΑΦΕ...Οπότε τώρα τον ακολουθούν κατά πόδας. Πάει προς τον κινηματογράφο ΑΣΤΡΟΝ.

ΑΝΤΡΑΣ α:Άντε νεαρέ, προχώρα. Ο Προ'ι'στάμενος σε περιμένει...

ΝΕΑΡΟΣ:Κάνετε λάθος! Θα το δείτε! Δεν έκανα τ ί π ο τ ε!!!!!Φοβάμαι πως θα βρείτε τον μπελά σας... Ε, μην σπρώχνετε!!!
[Φεύγουν από την σκηνή]

Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2019

ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ '40

Έγραψε η δόξα αστροστόλιστο το   Ο Χ Ι,
επάνω σε ολογάλανα ουράνια!
Εσκόρπισεν αιμάτινα γεράνια,
στης Πίνδου το χιονένιο ανεμοβρόχι...

Δέχθηκ'η γη το σώμα των Ηρώων,
νιάτα που πέσανε σε μια θυσία
για την πατρίδα, την τιμή και την ανδρεία,
απόγονοι τρανοί των Μαραθώνων!...

Από τα νέφη βγαίνει ο Λεωνίδας,
να οδηγήσει τους φαντάρους στον αγώνα!...
Βροντόφωνος ο ήχος της ασπίδας,
κουράγιο δίνει μέσα στον χειμώνα...

Τσολιάδες του Σαράντα, σαν θηρία,
πολέμησαν και γράψαν Ιστορία!!!


-----------------------------------------------------------
Ημέρα μνήμης και τιμής η σημερινή... Η καρδιά μας σε αυτούς που έπεσαν ένδοξα και το αίμα τους πότισε το δέντρο της Λευτεριάς... Τα τραγούδια της Βέμπο , μας προκαλούν ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού... Την ιστορία μας πρέπει γονείς και δάσκαλοι να μαθαίνουν στα παιδιά τους, για να ξέρουν τις ρίζες τους ,να είναι υπερήφανα για την σπουδαία πατρίδα τους και όταν περνά η ελληνική σημαία να νιώθουν εκείνον τον λυγμό που σε συνταράζει από ενθουσιασμό και άκρατη συγκίνηση!Δοξασμένη, χιλιοβασανισμένη πατρίδα μας!! Δεν λυγάς, δεν προσκυνάς κανέναν!  Και όπως είπε σήμερα ο αεροπόρος μας ψηλά από τα ουράνια κατά τηνπαρέλαση, δεν γονατίζεις παρά μόνον μπρος στους ήρωές σου!!!!!! Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ  ποτε δεν πεθαίνει, αρκεί να είμαστε ενωμένοι!!! ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!!!!!

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Σαν κυματίζει πάνω  στο κοντάρι
περήφανη, ολόλαμπρη κι ωραία
η γαλανόλευκη, τρισένδοξη σημαία,
σκιρτάει η καρδιά μου με καμάρι!

Συγκίνηση τρανή με συνεπαίρνει...
Πόσες θυσίες μού 'ρχονται στον νου μου...
Τρισχιλιάχρονη η δόξα του λαού μου!
Μες στις πτυχές της με αρμούς με δένει...

Σημαία μου, μπροστά σου γονατίζω...
Επάνω σου το αίμα των παιδιών σου...
Με δάφνες και με δάκρυα σε ραντίζω...
Ποτέ δεν θα προδώσω τον καημό σου...

Περήφανα φωνάζεις: Η  ΕΛΛΑΔΑ,
της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ θε να κρατεί την δάδα!!!!

-----------------------------------------------------------------------
27η Οκτωβρίου...  Η γιορτή της σημαίας μας...Ας κυματίζει  η γαλανόλευκη κι αυτό το τριήμερο σε κάθε ελληνικό μπαλκόνι.  Όπου χτυπάει ελληνική καρδιά, ας ξεδιπλώνεται περήφανη για να βροντοφωνάζει σε όλους, την με τόσες θυσίες αποκτημένη Λευτεριά και  δόξα της Ελλάδας μας!
[Ο λογοτέχνης Γεώργιος Δροσίνης, καθιέρωσε την 27η Οκτωβρίου, ως σχολική γιορτή]


Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2019

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ένδοξη μέρα ανέτειλε και πάλι!
Σάλπισμα ήχησε τρανό και θείο.
Περήφανο της μνήμης μας το πλοίο
γυρίζει κει που η δόξα πάντα θάλλει...

Ήρωες μαχητές της αντρειοσύνης,
Ο Χ Ι  κραυγάσατε με πλέρια ζέση!
Συντρίψατε την εχθρική την πλεύση,
προστάτες ζηλευτοί της ρωμιοσύνης...

Γυναίκες και φαντάροι, αγαπημένοι,
ποτίσατε με αίμα τα βουνά μας...
Θα μείνετε για πάντα δοξασμένοι!
Μπροστά σας προσκυνάει η καρδιά μας...

Εικοστή Ογδόη  Οκτωβρίου, στην χαρά σου,
''Α έ ρ α!!!'' θα φωνάζουν τα παιδιά σου!!!!


--------------------------------------------------------------------------------------------

28η Οκτωβρίου!!  Ημέρα τρανή, ημέρα δοξασμένη, γεμάτη μνήμες... Ηρω'ι'σμοί, ανείπωτες θυσίες, έρχονται και κατακλύζουν όλο το είναι μας....Ας υψώσουμε στα μπαλκόνια μας την σημαία μας, για να δείξουμε σε όλους ότι  ΔΕΝ  ΞΕΧΝΑΜΕ και ότι το παράδειγμα των ηρώων του 1940, οδηγει τα βήματά μας, διότι  ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ!!!!!!!!

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2019

                                    4ρις Οκτωβρίου

Επ' ευκαιρία της Ημέρας Των Ζώων... Αφιέρωμα από καρδιάς στα  αγαπημένα, τρυφερά τετράποδα μέλη της οικογενείας μας. Να είναι καλά, ευτυχισμένα και μια ευχή: Να αποκτήσουμε παιδεία, ώστε να μην υπάρχουν πια αδέσποτα. Για όσα μας άφησαν για να γίνουν αστεράκια, να ξέρουν ότι ποτέ δεν τα ξεχνάμε και τα ευγνωμονούμε για τις υπέροχες μέρες που περάσαμε μαζί τους. Μένουν για πάντα στην καρδιά μας...Αθώα, τρυφερά τετράποδα φιλαράκια μας, ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!!

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Μπορεί του κόσμου τα καλά στο σπίτι σου να τα 'χεις...
Γερά παιδιά να σου 'δωσε της Παναγιάς η χάρη.
Μπορεί να στέκεις όρθια, να μην σου λείπει ο ζήλος
μα εσύ, κάπου στα μέσα σου, κάποιο μαράζι κρύβεις...

Ευχαριστείς τον Ύψιστο για όσα σου 'χει στείλει
και ικετεύεις ταπεινά, να σας προσέχει πάντα...
Όμως βαθιά στο είναι σου, νιώθεις ανησυχία
και ντρέπεσαι παράπονο να βγάλεις, που δεν στέκει...

Τι να συμβαίνει άραγε σ' αυτόν τον ψυχισμό σου;
 Γιατί σφίγγουνε δάχτυλα το στέρνο σου το βράδυ;
Γιατί ομίχλη κίτρινη το στόμα σου ξεραίνει
κι αρνείσαι έξω να βρεθείς, στην στράτα να βαδίσεις;

Κατάθλιψη το είπανε το γκρίζο πάπλωμά σου...
Σκέλεθρα - δάχτυλα κρατούν το γέλιο μην ανθίσει...
Πέπλα πυκνά σου παίρνουνε τ' αέρι απ'τα πνευμόνια
και σε κρατούν αιχμώλωτη, δεσμώτη Προμηθέα...

Προσέχουν μη χαμόγελο στα χείλη αναβλύσει...
Ό,τι χαρούμενο, καλό, στον πάγκο το μεριάζουν.
Δεν σε αφήνουν να χαρείς με τις χαρές που έχεις
και σε βαστούν στην κάμαρη, σαν όμηρο δεμένη...

Αν νιώσεις το γλυφό νερό στα χείλη σου να φτάνει,
πρέπει να τρέξεις παρευθύς, αμέσως για βοήθεια.
Εκεί θα εύρεις γιατρειά, θα διώξεις το σκοτάδι
και θ' αποχτήσεις δύναμη, το τέρας να παλέψεις...

Γιατί για τέρας πρόκειται που όλα τα μαυρίζει.
Με τις αρπάγες σε κρατά να μην χαρείς τον ήλιο,
να μην γελάσεις σαν βρεθείς με τα παιδιά, τα εγγόνια
και την ζωή να μην την ζεις, κρυμμένη στις καμάρες...

Βοήθεια την κατάθλιψη να διώξεις,πρέπει να 'χεις.
Ο δρόμος θα 'ναι δύσκολος, θε να σε σέρνει πίσω.
Μα εσύ στάσου στα πόδια σου και δέξου την βοήθεια,
για να παλέψεις δυνατά, να μην το βάλεις κάτω...

Και θα 'ρθει εκείνη η χαραυγή που τόσο καρτερούσες!
Ηλιόφωτη, ηλιόχαρη στο στήθος σου θα λάμψει!
Θε ν' ανασάνεις δυνατά, φρέσκο, καθάριο αέρα
και μιά ζωντάνια θαλερή μες στο μυαλό θ' αστράψει!

Και θα μπορείς πια να χαρείς όσα ο Θεός σου δίνει...
Ελεύθερη από βαριές, πυκνές ανησυχίες...
Θα πάψεις σαν αερικό να σέρνεσαι στο δώμα
και θα προφτάσεις την ζωή που δίπλα σου κυλούσε...

Χαρά μεγάλη θα γευτούν για σένα οι δικοί σου,
γιατί κι αυτοί πικραίνονταν όσο απούσα ήσουν.
Τώρα ν' ανοίξεις διάπλατα παράθυρα και θύρες,
για να ορμήσει μέσα σου, λυτρωτικός ο ήλιος!!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πολλές φορές δεν ημπορώ μονάχος μου ν' αντέξω
στις σκοτοδίνες της ζωής που γύρω μου στρουφίζουν
και θέλω κάπου να πιαστώ σαν νιώθω μπερδεμένος
και να σηκώσω το κορμί απ΄ το βαθύ το τέλμα.

Αργά τότε τα μάτια μου σε Σένα τα καρφώνω,
εκεί στο εικονοστάσι μου που στέκεις με τους άγιους...
Τα μάτια -λίμνες θαλπωρής- στο πρόσωπο το θείο
και στην αγκάλη σου βαστάς τον θε'ι'κό βλαστό σου...

Σε Σένα και στον Γιόκα Σου, στέλνω τις προσευχές μου.
Και ξέρω ότι τις ακούς γλυκιά μου Παναγία...
Μία μικρή, κοινή θνητή, Εσένα ικετεύω
και τις χρυσές ακτίνες σου, στο διάβα μου τις βρίσκω...

Αξίωσέ με πάντοτε στην σκέψη Σου να μ' έχεις.
Να είσαι φάρος στην ζωή εκείνων π'αγαπάω.
Να μεσιτεύεις στον Χριστό, πανάχραντη Μαρία
για όλους μας και, σταθερά, τον δρόμο να μας δείχνεις!...